Hadfield George (1763-1826). Urodzony w Livorno, kształcił się w Royal Academy Schools w Londynie, uzyskał w 1784 złoty medal akademicki i studiował 1790-91 we Włoszech. Ok. 1794 udał się do Ameryki; w 1795 powierzono mu kierownictwo budowy nowego Kapitolu w Waszyngtonie, gdzie zajął miejsce Stephena Halleta. Odrzucił przy tym zarówno projekt Thorntona, jak i poprawki Halleta. Jego własne, radykalne projekty zmian (m.in. wprowadzenie porządku kolosalnego) nie zostały akceptowane i w 1798 udzielono mu dymisji. H. pracował jednak nadal w Waszyngtonie, odciskając na wyglądzie nowego miasta piętno klasycyzmu. Zbudował City Hall ( 1820, obecnie siedziba sądów dystryktu Columbia), United States Bank (1824), Fuller's Hotel, Gadsby's Hotel, mauzoleum Van Nessa (1826) i Arlington House (ok. 1803-17) z jego imponującym portykiem w doryckim stylu z Paes-tum, jednym z najpiękniejszych przykładów greek revival w Ameryce.


Halfpenny William, właśc. Michael Hoare (zm. 1755). Błędnie przypisywano mu autorstwo kościoła Holy Trinity w Leeds (1722-27) oraz Redland Chapel w Bristolu (1740-43). H. opublikował jednak ok. dwudziestu podręczników architektury przeznaczonych dla amatorów i budowniczych, które miały niezwykłe powodzenie i wywarły wielki wpływ. Jego projekty są najczęściej uzależnione od palladianiz-mu. Podejmował on też dość dyletanckie próby stosowania wymyślnych form rokoka, chinoiserii i neogotyku. Do jego najlepszych prac należą: A New and Compleat System of Architecture (1749) i Rural Architecture in the Chinese Taste (ok. 1750).


Hall, wielka sień mieszkalna w ang. dworach i pałacach, często dwukondygnacyjna, ze schodami na górną kondygnację; 2. w architekturze nowożytnej reprezentacyjne pomieszczenie wejściowe, rodzaj poczekalni.

1 »