S-Z

Saarinen Eero (1910-1961). Syn Eliela, przeniósł się wraz z ojcem do Stanów Zjednoczonych, jednak część swych studiów odbył w Paryżu (1929-30). W 1931-34 studiował w Yale University, 1935-36 przebywał w Finlandii. Wszystkie jego znaczące dzieła powstały w latach powojennych. Oceniane łącznie, wyróżniają się różnorodnością i zmysłem eksperymentowania w dziedzinie formy i konstrukcji. General Motors Technical Centre w Warren (Michigan), zbudowane 1948-56, składa się z wielu prostokątnych budowli w stylu Mięsa van der Rohe, okrągłego audytorium nakrytego spłaszczoną aluminiową kopułą oraz oryginalnie ukształtowanej wieży ciśnień (wys. 43 m.), stanowiącej akcent wertykalny. Audytorium Kresge w Massachusets Institute of Technology w Cambridge (1953-55) ma łupinowy dach wsparty na trzech podporach, zaś kaplica (tamże) ma faliste ceglane ściany wewnętrzne i centralny otwór w kopule, której szczyt stanowi abstrakcyjna forma rzeźbiarska. Kaplica w Concordia Senior College (1953-58) ma wyraźnie ekspre-sjonistyczny, stromy dach siodłowy, gdy Yale University Hockey Rink (1953-59) ma środkowy łuk paraboliczny spinający budowlę wzdłuż osi podłużnej nie zaś poprzecznej. Trans-World Airline's Kennedy Terminal w Nowym Jorku (1956—62), z dwoma wznoszącymi się na zewnątrz łukami ma symbolizować latanie, zaś masywne, krzywolinij-ne formy wnętrza wydają się przypominać Gaudie-go. W porównaniu z tą budowlą T.J. Watson Research Centre w Yorktown, w stanie Nowy Jork (1957-61) ze swą trzystumetrową, wygiętą formą wydaje się najzupełniej prosty i spokojny. Z kolei Ezra Stiles College i Morse College w Yale (1958-62) tworzące jednolitą kompozycję, zawdzięczają swą dynamikę schodkowemu cofaniu i wysuwaniu poszczególnych członów o zróżnicowanej wysokości. Zasada ta jest również charakterystyczna dla Medical Research Building w Filadelfii, zaczętego rok wcześniej przez L. Kahna. Ostatnim dziełem S. był Dulles Airport w Waszyngtonie (1958-63) z wiszącym dachem wspartym na rzędach gęsto ustawionych, masywnych, pochylonych do przodu podpór żelbetowych. S. zaprojetował również ambasady Stanów Zjednocznych w Londynie (1955-61) i w Oslo (od 1959).